Vakjargon is een prijs

We behandelen vakjargon als een toegangsbarrière in dezelfde categorie als kosten. Geen vergelijkbaar probleem — hetzelfde probleem, anders in rekening gebracht.

Een prijs sluit mensen uit die niet kunnen betalen. Een vakwoord sluit mensen uit die het niet geleerd hebben. Beide filters zijn onzichtbaar voor wie ze ingesteld heeft, omdat degene die het woord schrijft het al kent en degene die de prijs bepaalt hem kan betalen.

De praktische versie is een regel over onze eigen interfaceteksten: foutmeldingen zeggen wat er gebeurd is en wat u kunt doen, in die volgorde. Knoppen zijn werkwoorden. Als het product iets niet weet, zegt het dat. En er gaat geen zin de deur uit die een tweede lezing nodig heeft om te begrijpen — als hij uitgelegd moet worden, is hij nog niet geschreven.