Beschikbaarheid is geen bereik

We zeggen dat kennis iedereen zou moeten bereiken, en dat iedereen bereiken de moeilijkere helft van het werk is. Die zin is makkelijk om instemmend bij te knikken, dus hier is wat we er in de praktijk mee bedoelen.

Iets neerzetten waar mensen het kunnen vinden, is beschikbaarheid. Beschikbaarheid is goedkoop, en het is grotendeels wat er geteld wordt. Bereik is iets anders: een product heeft iemand pas bereikt zodra diegene het kan betalen, het in de eigen taal kan lezen, het kan begrijpen zonder vakwoorden, eraan kan beginnen zonder voorkennis, en het kan gebruiken wat de omstandigheden ook zijn. Vijf voorwaarden. Mis er één en het ding is gepubliceerd, niet bereikt.

Kosten zijn de eerste en de botste. Een prijs is een filter, en het filtert het hardst bij de mensen die het minst hebben. We hebben hier geen volledig antwoord op — we zijn een bedrijf en we hebben geld nodig — maar we kunnen wel zeggen wat we niet zullen doen: geen prijsmodel waarin de armsten het meest betalen, en geen functie achtergehouden die het product zonder haar onbruikbaar maakt.

Taal is de tweede. De meeste software wordt in het Engels geschreven en later vertaald, als het al gebeurt. Laat vertalen is duur, en dat is de echte reden dat het niet gebeurt. Dus schrijven we vanaf de eerste commit met vertaling in gedachten: geen tekst ingebakken in afbeeldingen, opmaak die zinnen overleeft die ongeveer een derde langer zijn, en een plan voor schriften die van rechts naar links lopen voordat er iets is om op te maken.

Vakjargon is de derde, en het is degene die mensen verdedigen. Een vakwoord bespaart de schrijver tijd en kost de lezer alles. Het is een toegangsbarrière in dezelfde categorie als prijs — het staat alleen niet op een factuur. We schrijven interfaceteksten voor iemand die het ding nog nooit gebruikt heeft en geen moedertaalspreker is van de standaardtaal ervan.

De vierde is de aanname dat u al weet waar u moet beginnen. Elk product heeft een vorm in het hoofd van zijn maker, en de maker is vergeten dat hij die ooit heeft moeten leren. Lege schermen, de eerste keer opstarten, en de woorden op de eerste knop zijn waar dit beslist wordt.

De vijfde is of iemand het ding überhaupt kan gebruiken. Schermlezers, toetsenbordnavigatie, contrast, focus. Het werkt met een schermlezer. Zo niet, dan is dat een bug, en wordt het als bug behandeld.

Niets hiervan is gul. Het is de definitie van of we het werk gedaan hebben. Als een product er vier van de vijf haalt, hebben we niet iedereen bereikt — dan hebben we de meeste mensen bereikt, en dat is wat iedereen al doet.